Ik ben een mens tevens psychosegevoelig. De gedachten en het gedoe is een gebeurtennis waar ik open over wil kunnen praten. Ik ben eerlijk als ik zeg dat ik me een beetje gestoord voel in de zin van het overbrengen van wat ik ben, wie ik ben; ‘’held’’. Dit is een bijzonder karakter, dat alleen aan de meest gedreven en sterke strijders gegeven word. Een speciale ‘’titel, benaming’’ voor iemand dat uitzonderlijke verrichtingen heeft gedaan.

Oké, ik durfde het te zeggen; ''ik ben een held.''

Nja wat er bij te pas komt, is inhoudelijk eentje dat mensen moeilijk begrijpen.

Bij een held, denk je snel aan Hercules. Deze is de grootste van allemaal & wat ik niet om heen kan; ‘’Achilles’’. Deze veel besproken karakters kun je tegenwoordig alles over vinden in films, google etc.

Na. Das fijn voor je? Dus je bent onze Hercules, Achilles?

Hoho, ja. Eigenlijk ben ik dat, in zekere zin. Ik moet er een beetje om lachen terwijl ik dit schrijf, want het is nog echt zo ook. Kijk, een held is iemand dat ‘door het volk word aangewezen’ iemand dat een reputatie draagt. In zekere zin, want er is toevallig nog wat anders interessants aan helden.

.. Wat dat is, is er eentje dat mij iedere dag angst inboezemt. De Goden, deze zijn er nou eenmaal, net als mijn ‘’naamplaatje; held’’.. Toevallig, in de zin van naamplaatje, zien zij helden ook zo alsof je bij de Albert Heijn werkt en dergelijke taken moet doen, werken zodat ze je ‘’welwillend & goedgezind’’ kunnen zijn.

Het punt, dat ik moet maken is een feit dat geen held onder uitkomt; ‘’wraak en tarten’’, helaas is dit een veel voorkomende ‘trek’ dat door allen Goden gedeeld wordt, denk ik. Naja.

Er zijn vele Goden, mythische, afgoden en tegenwoordige, maar uiteraard, voornamelijk helden... Het feit dat ik als psychosegevoelige dit deel en mijzelf openbaar als held is er eentje om van te schateren. Ze zien me graag afgaan, verkeerd gedrag aansporen, pesten.. En als je ze dist, of negeert gaan ze weer verder, verder en verder.

Echter dat mag, ik merk het geen eens meer. Een held in deze tijd, is sowieso raar. Er zijn gewoon dingen, waar ik tegen op kijk en mee zit. Dat is de behandeling en het stigma rondom een ‘’ander persoon’’ zijn of het nou open, eerlijk, bijzonder en speciaal is of niet. Ze denken allemaal dat ik gek ben. Ze blijven het raar vinden; de echte mensen, er zit geen stop knop op.